Principios da Lóxica Aristotélica

Os principios da lóxica: debe existir algo que cause todo.
 Hoxe coñecemos que unha das primeiras persoas que formalizó o raciocinio lóxico como os anteriores viviu na actual Grecia cara ao 400 a.C. e chamábase Aristóteles. Na súa obra Proto Analytika, fundamentó a regras para que, dadas algunhas causas ou ?premisas?, podían facerse algunhas predicciones ou?conclusións?

 Para Aristóteles, cada cousa no mundo causaba algo. Con todo, atopou un problema na súa idea e é que esa causa debía ser causada por outra causa e esta por outra e poderiamos estendernos indefinidamente. Aristóteles resolveu este problema supoñendo que existen premisas ?verdadeiras?. Algo evidente para todos e a partir desas premisas débese empezar o raciocinio lóxico. Intentar mirar máis atrás só era especulación.

Co ascenso do imperio romano e a adopción do cristianismo pola sociedade europea, gran parte da obra grega desaparecería e as ideas de Aristóteles serían cultivadas só por poucas persoas. Durante a idade media, o soado Tomás de Aquino (1224- 1274) sería moi coñecido dnetro da teoloxía cristiá. Este pensador tomaría as ideas de Aristóteles e daríalles un contexto relixioso. Si buscabamos unha causa para as cousas, seguiriamos de xeito ascendente ata atopar unha causa máis xeral. Algo que cause todo. A causa primeira. Tomás asociou esta causa primeira ao concepto cristián de Deus. Divos causábao todo.

Un argumento fascinante e contundente que demostraba a existencia de Deus para aquel que tivese a osadía de cuestionar a fe pois desde a razón chegábase á mesma conclusión que daba a relixión. Con todo, esa causa primeira era un concepto, algo que debería existir pero que non se podía evidenciar directamente. As ideas de Tomás de Aquino e xa que logo de Aristóteles influenciaron a moitos pensadores logo deles. Con todo, co tempo démonos/démosnos conta que a liña de pensamento lóxico non era tan directa como ?A implica B? e que en realidade estaba chea de moitas máis sutilezas.

Isaac Newton (1642-1727), o gran xenio inglés, cara a 1687 publicou óbraa ?principios de filosofía natural?. Nela, explicou o mecanismo básico do movemento dos obxectos. Alí expuxo unha técnica de raciocinio matemático que hoxe coñecemos como ?mecánica?. Grazas á mecánica, conseguiu explicar os movementos da Lúa e os planetas considerando unha lei pola cal os obxectos atraer cunha forza proporcional á súa masa e que diminuía coa distancia: a forza de gravidade.

Con todo, a pesar que esta lei era a causa de gran parte dos movementos das cousas, si preguntaban que a causaba, a resposta, do mesmo xeito que Tomás, era algo sobrenatural: Deus.